Op zoek naar een tegenbeeld

Een basiselement in de klassieke cinema: een shot nodigt uit tot een reverse-shot. Bij afwezigheid wordt de mogelijkheid om in te gaan tegen het vertoonde ontzegd. Elke vorm van ‘andersheid’ wordt geweerd. Het is net de opening naar het en de andere dat Serge Daney altijd heeft gezocht en verdedigd in zijn ultieme object van affectie, Cinema. Het is het verdwijnen ervan, in de maalstroom van de televisie- en informatiecultus, dat tijdens zijn laatste levensjaren uitgroeide tot zijn grootste bekommernis. Het probleem, aldus Daney, is niet dat er teveel beelden zouden zijn, maar wel teveel beelden die we reeds ontelbare keren hebben aanschouwd, beelden die zich gemakkelijk laten ontcijferen maar helemaal niks meer laten zien. “De schaarste aan beelden begint wanneer die twee samenhangende handelingen, zien en tonen, hun vanzelfsprekendheid verliezen en als het ware verzetsdaden worden.” Hij schreef het in 1991, als antwoord op de verslaggeving van de toenmalige Golfoorlog, een conflict dat niet enkel werd beslecht op het terrein, maar ook op televisie. Wat zich voor onze ogen afspeelde was een gecontroleerd mediaspektakel – inclusief trailers, dagelijkse live feeds en sequels – dat niets anders te kennen gaf dan haar eigen functioneren. Wat we te zien kregen waren geen beelden, maar louter ‘beeldmateriaal’, geen nieuws, maar ‘actualiteit’.

Tekst door Stoffel Debuysere voor OPEN, Cahier voor kunst en het publieke domein, december 2011
(verscheen in geredigeerde versie)

via Op zoek naar een tegenbeeld | Sabzian.

MUSEUM TO SCALE by Ronny van de Velde

MUSEUM TO SCALE

Museum to scale 1/7 is an initiative by Ronny Van de Velde which has been developed by the artist Wesley Meuris. In accordance with a firmly established postmodern tradition, the museum is at once subject and object of an intervention that operates as a mise en abîme – that is, the representation of an object using the object itself as a frame of reference. Museum to scale features more than a hundred miniature exhibition rooms at a scale of 1:7 that are devoted to Belgian artists and Belgian artistic movements.

MUSEUM TO SCALE.

Probe by Suze May Sho

Probe

 

Probe is an exhibition space, with walls no higher then 1,10m and a surface of 6m2. It’s a test lab, an artistic skinner box. Its small and practical dimensions enables artists, to create works on scale, that are unthinkable in real life. The architecture of the space is flexible and wholly subservient to the exhibition: walls can be extended, doors can be removed, a floor made of glass, mirrors or wood, even the lighting situation can be fully controlled. Albeit a physical space, Probe is only accessible on the internet. The registration of the exhibition is the exhibition.

Probe’s flexible dimensions proposes questions, as to the nature of space, seeing for example, that Probe can be wholly absorbed by the installation it contains. Exterior or interior, architecture or sculpture become relative notions. Probe can also be used as an exhibition making tool. The Height, size and sequence of several works can be researched without ever having to drill a hole. Sketches can be used as dummies, scale warps achieved in seconds.

Probe is initiated by Suze May Sho who started the project in 2008.

Probe.

Paramounts Basics (extended) by Richard Venlet

http://www.muhka.be/images/uploads/image_195.jpg

http://www.muhka.be/images/uploads/image_207.jpg

This project should not necessarily be considered to be a group exhibition, but rather as a ‘cultural agglomeration’. For the artists were not gathered together for some or other external reason, but on the basis of a natural, historically developed relationship: connections, contacts and networks which already existed between them and their works of art. This will be one of the lines for special attention for the museum’s artistic policy: how the autonomy of art and contextualisation can go together.

via http://www.muhka.be/en/toont/event/62

Venlet nodigde tal van bevriende, in Brussel residerende kunstenaars uit waarmee hij een soort parallel mentaal en artistiek parcours aflegde. Wat in de selectie van Venlet opviel was de besliste keuze vooral bestaande werken van de uitgenodigde kunstenaars te tonen. Op die manier wist Venlet de discussie omtrent de problematiek van het in situ te omzeilen. De spiegelende muur met hier en daar deurtjes die toegang verleenden tot de ‘andere kant’ was natuurlijk niet vrij van metaforen. Het door de spiegel lopen naar een andere werkelijkheid (Alice in Wonderland) en de spiegelmuur als letterlijk een muur van reflectie waren de aanzet om te grasduinen achter die muur, waar het wel een opslagruimte leek. Het punt van kritiek op deze knap gemonteerde tentoonstelling is dat Venlet zich omringde met zijn, in zijn eigen woorden, culturele agglomeratie. Daardoor miste de tentoonstelling weerhaakjes en volgde als een kabbelend beekje een meanderende weg langs de ‘muur’ van het weliswaar compleet anders te ervaren museum.

via Metropolis M » Magazine » 2003-No1 » Richard Venlet.

The New Aesthetics

The origin of the New Aesthetics lies in an art summer school held in Irsee, southern Germany, in 2007 and the joint class held there by the English artist Clive Head and the Anglo-Cypriot writer and art theorist Michael Paraskos. Head and Paraskos had previously taught together at the University of Hull, but had both left academic teaching in 2000, and gone partly their separate ways. The reunion in Irsee resulted in a small pamphlet being published, The Aphorisms of Irsee[1] in which they set out a series of seventy-five aphoristic sayings on the nature of art. Although a number of the sayings are deliberately comic, such as Beware the Swiss bearing sausages, the majority of them assert what the authors believed to be the essential elements of artistic practise. Some of these are also deliberately provocative, such as aphorism 38: Performance is not art: it moves too much and so adds to the flux. Art is always a longed for stasis, which can be set alongside aphorism 37: True art fixes the flux of chaos. That is how we cope with chaos, and that is the purpose of art.[1]

via The New Aesthetics – Wikipedia, the free encyclopedia.

image glitch experiment

Screen Shot 2013-10-09 at 21.56

Drag an image into the browser window to modify it. this script corrupts some bytes in a jpg image. because of the way jpg encoding works, the corrupted file still shows something. inspired by soulwires experiment in flash. this experiment was created by georg. you can follow him on twitter or explore the source code on github.if you like this one, you can check out some of his other javascript experiments.

via image glitch experiment.